Nederlands Softbal Team

2010

Wereldkampioenschap

links

USA verovert zevende wereldtitel op rij!

English text

CARACAS (Venezuela) - Team USA versloeg Japan vrijdagavond met 7-0 in de allesbeslissende finale van het 12e Wereldkampioenschap om de zevende opeenvolgende wereldtitel te veroveren! In 1982 won Nieuw-Zeeland de titel toen het evenement werd gehouden in Taiwan, maar hierna, in 1986, eindigde de USA op de eerste plaats in Auckland (Nieuw-Zeeland) en won de titel sindsdien elke keer.

In de finale sloeg Team USA in de vierde inning toe toen het tot een rally kwam van vijf punten om een comfortabele voorsprong te nemen. Japan bereikte de finale door in de bronzen wedstrijd overtuigend met 12-3 te winnen van Canada. De wedstrijdverslagen staan onderaan deze pagina.

Na afloop van de finale zorgde de Venezolaanse organisatie wederom voor een groot en kleurrijk spektakel tijdens de Sluitingsceremonie, die om 23:30 uur begon. Opnieuw waren er veel dansers, in het eerste deel begeleidt door schitterende muziek, die zo gemaakt had kunnen zijn door filmmuziek-componisten als John Williams of Hans Zimmer. In een kippenvel-moment nam Sofi, de WK-mascotte, afscheid en verliet het stadion in een soort ruimteschip.

Nederland was goed vertegenwoordigd in de finale, want Carolien Stadhouders en Peter Vonk, de twee Nederlandse umpires die actief waren tijdens het Wereldkampioenschap, waren beiden aangesteld voor de finale van het evenement. Carolien was de home plate umpire, terwijl Peter de umpire bij het tweede honk was in de 6-man crew. Marlies Struyvé, die in Venezuela was als Umpire Commissoner, was voor de finale aangewezen als Umpire-in-Chief. Carolien werd de eerste Nederlandse umpire in de geschiedenis die achter de plaat stond in een finale van het Wereldkampioenschap Softbal Dames.

Dit toernooi betekent ook het einde van een cyclus van vier jaar waarin een Wereldkampioenschap werd georganiseerd. Sinds 1974 was er elke vier jaar een WK, maar vanaf heden zal het evenement elke twee jaar plaatsvinden. En daarom is het volgende WK al in 2012 wanneer het wordt gehouden in Whitehorse (Yukon) in Canada.

In de ochtend zat iedereen van het Nederlands Softbal Team voor een televisie en volgde de wedstrijd van het Nederlands Voetbal Team vs. Brazilië in de kwartfinale van het Wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Behalve Team Manager Paul Boonstra, want die moest naar een bijeenkomst van delegatieleiders en keerde terug op het moment dat de wedstrijd net was afgelopen. Het Nederlands Voetbal Team won het duel met 2-1 en plaatste zich daardoor voor de halve finale van het evenement. Na afloop vierde het Softbal Team natuurlijk de voetbalwinst en in de voormiddag kregen de speelsters de gelegenheid een bezoek te brengen aan een shopping mall, uiteraard begeleid door hun eigen privé security guards.

In de namiddag, tijdens de bronzen wedstrijd van het evenement, was er een persconferentie in Estadio La Rinconada, waar bekend werd gemaakt dat de Venezolaanse President Hugo Chávez Frías en de Minister van Sport Victoria Mata de International Softball Federation (ISF) Medal of Honor zullen krijgen. De onderscheiding werd voor het eerst uitgereikt in 1990 en is de hoogste vorm van erkenning die de wereldbond uitreikt. In een persbericht stelde ISF-President Don Porter: ,,Dit zijn twee personen die dit zeker verdienen. President Chávez is niet alleen ondersteunend en persoonlijk betrokken geweest bij dit Wereldkampioenschap sinds het eind vorig jaar werd toegewezen aan Venezuela, maar hij was vorige week ook aanwezig bij de Opening Ceremonie, gooide de ceremoniële eerste bal en heeft nu interesse getoond om zowel te helpen met de terugkeer van softbal op de Olympische Spelen als het bouwen van een erfenis voor de stadions die hier voor dit toernooi worden gebruikt.'' Met betrekking tot Victoria Mata verweees de ISF-President naar haar nauwe betrokkenheid met niet alleen het evenement, maar ook het XXIV Congres van de ISF dat in oktober plaatsvond op Isla Margarita. Mr. Porter voegde verder toe dat hoewel ze sinds kort geen Minister van Sport meer is, ze net als President Chávez de wens heeft uitgesproken om meer internationale softbal-evenementen naar Venezuela te brengen in de nabije toekomst en mogelijk een Zuid-Amerikaans regionaal trainingscentrum wil ontwikkelen op de locaties van het Wereldkampioenschap 2010. ,,Zowel President Chávez als Victoria zijn heel zichtbaar geweest en erg betrokken en verdienen deze onderscheiding dan ook zeer voor hun toewijding in de verspreiding en de groei van het softbal'', sloot de ISF-President het persbericht af. Aanvankelijk zouden de onderscheidingen tijdens deze bijeenkomst worden uitgereikt, maar President Chávez was niet in de gelegenheid aanwezig te zijn. De medailles werden nu tijdens de Sluitingsceremonie uitgereikt.

Een paar feiten over Venezuela

De officiële naam van Venezuela is de Bolivariaanse Republiek van Venezuela (República Bolívariana de Venezuela). Het land is gelegen aan de noordkust van Zuid-Amerika inclusief een groot aantal eilanden voor de kustlijn in de Caribbische Zee. Venezuela was een Spaanse kolonie, totdat het in 1821 onafhankelijk werd. Het geschatte inwonersaantal van Venezuela is 26.500.000. Venezuela is bekend om de petroleum-industrie. Het land heeft als bijnaam Land of Grace (gracieus land), dat het kreeg van de beroemde ontdekkingsreiziger Christopher Columbus (1451-1506; links) toen hij langs de Orinoco Delta zeilde in 1498. Een jaar later, in 1499, zeilde een andere expeditie, onder leiding van Alonso de Ojeda, langs de Venezolaanse kust. Amerigo Vespucci (1454-1512; rechts) was tijdens die reis de navigator en het verhaal gaat dat de huizen op palen hem deden herinneren aan Venetië in Italië. Hij noemde de regio toen Venezuela, dat in het Italiaans 'Klein Venetië' is. Aangenomen wordt dat Venezuela al zo'n 15.000 jaar geleden was bewoond. Het land werd in 1522 gekoloniseerd door Spanje en werd toen deel van Nieuw-Andalusië. In het begin van de 18e eeuw werd het deel van het Onderkoninkrijk van Nieuw Granada en werd een autonoom gebied in 1776. In deze beginjaren verzetten Indiaanse bewoners zich tegen de Spaanse kolonisten, maar werden verslagen. Maar op 5 juli 1811 verklaarde Francisco de Miranda het gebied onafhankelijk van Spanje. Hiermee begon de Venezolaanse Onafhankelijkheidsoorlog. 5 juli werd Venezuela's Nationale Feestdag en volgend jaar wordt 200 jaar van onafhankelijkheid gevierd. De eerste Venezolaanse republiek eindigde echter vanwege een verwoestende aardbeving in 1812. De tweede republiek werd daarna in 1813 uitgeroepen, maar ook die bleef maar een paar maanden overeind. Venezuela werd daarna echt onafhankelijk toen Simón Bolívar (1783-1830; links) de Slag om Carabobo won op 24 juni 1821. Bolívar kreeg van het congres van Nieuw Granada de leiding over het leger en hij bevrijdde hierna nog een aantal landen (Colombia, Panama, Ecuador, Bolivia, Peru) en stichtte Groot-Colombia (Gran Colombia). Venezuela bleef deel van Gran Colombia tot 1830 toen een groep onder leiding van José Antonio Páez (een voormalig metgezel van Bolívar) een rebellie begon en het nieuwe onafhankelijke Venezuela uitriep. Het land kreeg een economische groei toen in 1922 olie werd ontdekt. Venezuela heeft een totaal grondgebied van 916.445 vierkante meter. Het land heeft verschillende bergketens, waaronder de noordoostelijke uitlopers van de Andes. In het zuiden liggen de Guiana Hooglanden, waar Angel Falls ligt, de hoogste waterval ter wereld. Venezuela's nationale boom is de araguaney. De fauna van het land bestaat onder meer uit de reuzen mierenter, jaguar, Boto rivierdolfijnen en Orinoco-krokodillen (die een lengte van 6,6 meter kunnen bereiken) en de nationale vogel is de geel-oranje turpial. Venezuela ligt in de tropen en heeft een gemiddelde hoogste temperatuur van 28 graden. Het is opgedeeld in 23 staten en de meest populaire sport is honkbal. Het land is ook bekend vanwege de successen tijdens beauty contests, want Miss Venezuela werd vijfmaal uitgeroepen tot Miss World, zesmaal tot Miss Universe en vijfmaal tot Miss International. De huidige President Hugo Chávez Frías (rechts) werd in 1998 gekozen en werd in december 2006 herkozen voor een nieuwe termijn van zes jaar.

Bronzen Wedstrijd: Canada vs. Japan, 3-12
Japan, dat de hele wedstrijd aangemoedigd werd door hun enthousiaste en muziekmakende (drums en thundersticks) supporters, domineerde in de bronzen wedstrijd en won overtuigend van Canada, dat deze halve finale donderdag bereikte door tweemaal in de zevende inning te winnen van respectievelijk Australië en China. Echter, het duurde even voordat Japan de finale bereikte. Met een puntloze stand in de eerste helft van de tweede inning en een Japanse loopster op het eerste honk begon het hevig te regenen. Het duurde daarna ruim 2 1/2 uur, voordat de wedstrijd kon worden hervat. Eerst moest de regen natuurlijk stoppen, waarna de grounds crew ook de tijd nodig had om het veld weer in orde te maken voor het restant van de wedstrijd. Toen de wedstrijd werd hervat sloeg Japan gelijk toe en scoorde drie punten. Overigens begon het in de derde inning weer te regenen, waarna een deel van de wedstrijd in de regen werd gespeeld. Japan voegde daarna een punt toe in alle volgende innings om de voorsprong op te voeren. Het liet ook een aantal fraaie verdedigende acties zien, zoals een vangbal van de midvelder op een uithaal van Melanie Matthews in de derde inning. Met een 7-2 voorsprong deelde Japan in de zevende inning de genadeklap uit aan Canada door nog eens vijf punten te scoren en de stand op te voeren naar 12-2. Canada scoorde de punten in de vierde, zesde en zevende inning en werd door deze nederlaag uitgeschakeld, maar won wel de bronzen medaille. Dit was Canada's eerste medaille sinds het in 1978 zilver won.

Finale: Japan vs. USA, 0-7
Na drie puntloze innings sloeg de USA toe met vijf punten in de vierde slagbeurt. Jessica Mendoza opende met een tweehonsklag en scoorde toen Alissa Haber volgde met een honkslag en opschoof via de aangooi richting thuis. Hierna sloeg ook Kaitlin Cochran een honkslag en zorgde zo voor loopsters op het eerste en derde honk. Nadat de laatste het tweede honk had gestolen kreeg volgende slagvrouw Andrea Duran vier wijd en zorgde voor volle honken. Een grounder van Ashley Charters resulteerde hierna in de eerste nul, een gedwongen actie op thuis. Hierna volgde Jennie Finch met een honkslag die het tweede Amerikaanse punt opleverde, maar ook de tweede nul, want Duran werd op de plaat uitgeschakeld bij een poging ook te scoren. Lauren Lappin volgde met een 2-run triple om de stand op te voeren naar 4-0 en scoorde daarna zelf na een wilde worp om er 5-0 van te maken.
In de vijfde inning bereikte de USA het verschil van zeven punten. Eerst sloeg Jessica Mendoza een honkslag en ze scoorde toen Andrea Duran, met twee uit, een 2-run homerun sloeg over de omheining in het linksveld.
Na afloop van de wedstrijd zei Team USA's Hoofd Coach Jay Miller: ,,Het was onze doelstelling hier om de wereldtitel te pakken, vooral na het verlies tegen Japan in de finale van de Olympische Spelen in Peking in 2008. Het was daarom ook iets extra's dat we vandaag tegen Japan speelden''.