|
Nederlands Softbal Team op weg naar Venezuela
 English text
SCHIPHOL (Ned.) / MADRID (Spanje) / CARACAS / CIUDAD GUAYANA / PUERTO ORDAZ (Venezuela) - Dag Eén van de Venezuela Tour was een reisdag voor het Nederlands Softbal Team en het was een lange dag.
Een aantal, zoals de uit Enschede afkomstige speelsters, waren meer dan 24 uur onderweg toen ze in de Venezolaanse avond in het hotel in Puerto Ordaz arriveerden.
In Puerto Ordaz zal het Nederlands Team de eerste vier wedstrijden spelen van de Venezuela International Series 2010.
Op dinsdagavond speelt de ploeg de eerste wedstrijd tegen het organiserende Venezuela.
De reisdag begon voor iedereen op Amsterdam Schiphol Airport.
Daar arriveerden de speelsters en stafleden tussen 5 en 5:30 uur 's morgens om in te checken voor de eerste van drie vluchten die voor vandaag op het programma stonden.
Uiteraard was een aantal koffers boven het toegestane gewicht en dat betekende dat een aantal speelsters een deel van de inhoud van hun koffer moest onderbrengen bij teamgenoten.
De ploeg reisde eerst naar Madrid, de hoofdstad van Spanje, voor het eerste deel van hun reis naar Zuid-Amerika.
Na het inchecken van de bagage en het nemen van een teamfoto ging iedereen rond 6:30 uur door de douane op weg naar Gate B31 (die om 7:42 uur werd gesloten).
Daar wachtte de Airbus A321/200 van Iberia (foto rechts).
De vlucht naar Madrid verliet Schiphol 14 minuten later dan de geplande vertrektijd van 8:00 uur.
Na een vlucht van 2 uur en 46 minuten arriveerde de Airbus om 11:00 uur bij Gate U65 van Terminal 4 van Madrid-Barajas International Airport, dat 13 kilometer ten noordoosten van het centrum van Madrid is gelegen.
Overigens is Madrid-Barajas International Airport (links) het drukste vliegveld van Spanje, het vierde drukste van Europa en het elfde drukste in de wereld.
In Madrid, waar het 23 graden was en gedeeltelijk bewolkt, had de ploeg meer dan twee uur tussen de twee vluchten.
De volgende vlucht was de grote die de ploeg van Europa naar Zuid-Amerika bracht.
Dit keer was het toestel een Airbus A340-600 van Iberia.
De vlucht kwam oorspronkelijk uit Barcelona en had een stop-over in Madrid op weg naar Caracas.
De Airbus A340-600 (foto hieronder) verliet Madrid om 13:18 uur (23 minuten later dan gepland), maar had daarna een prima vlucht (die acht uur en 52 minuten duurde) richting Venezuala waar men landde op Aeropuerto Internacional de Maiquetia Simón Bolivar bij Caracas om 15:40 uur lokale tijd, oftewel 22:10 uur Nederlandse tijd (het tijdverschil in 6 1/2 uur!) en slechts 10 minuten later dan de geplande aankomsttijd.
Na aankomst op het internationale vliegveld van Caracas werd de ploeg verwelkomd door protocol-leden van het Organisatie Comité van het Wereldkampioenschap en alles verliep daarna snel en voorspoedig.
De ploeg kreeg onmiddellijk een beveiligingsfunctionaris en een teambegeleider toegewezen.
De ploeg werd vervolgens langs de douane gebracht (de teambegeleider zorgde voor de paspoort-controle) en direct naar de bagage-afhandeling.
Na het ophalen van de bagage stonden voor iedereen lunchpakketten klaar.
Op het vliegveld van Caracas, waar het overigens 30 graden was, waren op grote beeldschermen promotieclips te zien van het Wereldkampioenschap en iedereen is er enorm enthousiast over het evenement.
Er worden veel toeschouwers verwacht, want de toegang is gratis en de twee nieuwe stadions hebben een capaciteit van 20.000.
Hierna was het op weg naar Puerto Ordaz, maar was er korte vertraging op Caracas Airport, dat overigens is gesitueerd op een fraaie locatie aan de noordelijke kust van Venezuela (foto boven).
De ploeg moest op het vliegveld wachten, en later ook in het speciaal gecharterde vliegtuig, op de komst van de nationale ploegen van Cuba en Venezuela voor de gezamenlijke vlucht naar Puerto Ordaz.
Door het wachten op de overige teams werd de geplande vertrektijd richting Puerto Ordaz wat opgeschoven, maar het vliegtuig vertrok rond 18:00 uur lokale tijd (00:30 Nederlandse tijd), één uur later dan gepland.
Na een vlucht van anderhalf uur landde het vliegtuig op Aeropuerto Carlos Manuel Piar in Ciudad Guayana en daar werd het belang van het Wereldkampioenschap gelijk onderstreept.
De ploegen van Cuba, Nederland en Venezuela werden verwelkomd door TV-cameraploegen en journalisten, die verschillende teamleden interviewden.
Maar ook Victoria Mata, de Minister van Sport, verwelkomde de ploegen.
Het werd ook gelijk duidelijk dat er veel beveiliging is, want er waren militaire bewakers op het vliegveld en een motorpolitie-escorte, inclusief een ambulance, die de drie bussen begeleidden naar het hotel.
Op weg naar het hotel werden alle zijstraten afgesloten en werd het verkeer stil gelegd op het moment dat de bussen langskwamen.
Toen de ploegen bij het hotel arriveerden was er weer een ander welkom, want nu werd iedereen opgewacht door een zang- en dansgroep die de gasten verwelkomde.
Ja, een aantal speelsters namen deel aan het dansen!
Toen iedereen een kamer had genoten de speelsters en stafleden van een maaltijd, waren er nog meer TV-ploegen in het hotel, maar daarna was het echt tijd voor een welverdiende nachtrust!
Rebecca Soumeru verplaatst wat inhoud uit haar koffer naar die van Kirsten Scheele
Nathalie Timmermans en Saskia Kosterink wachten op de check-in
Links staat 'alternate' Karin Tuk, die naar Schiphol kwam om de ploeg uit te zwaaien
Fabienne van Uden en Virginie Anneveld
Nadine Marinus ontspant zich voor vertrek
Lindsey Meadows en Virginie Anneveld, wiens vader Paul rechts staat
Nog even wachten
Britt Vonk moest ook het nodige herindelen in haar koffer
Is er genoeg ruimte in Britt's koffer?
Solange Starrenburg met haar moeder Monique en Anne Blaauwgeers met haar ouders Hans en Rineke
Coach Tracy Bunge en Fysiotherapeut Sanne Oude Egberink wachten geduldig
Op de achtergrond drie trotse vaders: Ronald Bloeming, Ben Spel en Jan van Uden
Nathalie Gosewehr met haar moeder Margaret
Solange Starrenburg en haar moeder Monique
De vlucht is op tijd
Dagmar Bloeming in gesprek met Team Manager Paul Boonstra
Coach Tracy Bunge, Business Manager Rich Hooff en Team Manager Paul Boonstra
Areke Spel deelt 'beesies' uit aan de andere speelsters
Tijd om in te checken
Wachten op de boarding passes
Coach Tracy Bunge vult nog een laatste naamkaartje in,
terwijl Team Manager Paul Boonstra met Hoofd Coach Craig Montvidas in gesprek is
Bijna aan de beurt om in te checken
Intussen kijken familieleden toe of maken een praatje
Links naar rechts: Rinie Scheele, Margaret en Loek Gosewehr, Marjanne Spel, Karin Versluis,
Maaike Tuk, Rineke Blaauwgeers, Myrthe Bloeming en Jacqueline Bloeming
Fysiotherapeut Sanne Oude Egberink toont de correcte slaghouding
Een paar laatste controles
Chantal Versluis bezig met inchecken, terwijl Rebecca Soumeru wacht
Virginie Anneveld heeft haar boarding pass al
De laatste check-ins
Media Officer Marco Stoovelaar kust de speelsters als afscheid en wenst hen succes
Helaas kan Marco niet bij de ploeg zijn vanwege werkverplichtingen
Coach Nancy Evans neemt afscheid van Karin Tuk, die 'alternate' is en niet mee zal reizen
De ploeg is klaar voor de reis naar Venezuela!
Meer dan 16 uur later is het tijd voor een nieuwe teamfoto, nu na aankomst in Caracas
Spandoeken op Aeropuerto Internacional de Maiquetia Simón Bolivar promoten het Wereldkampioenschap
De speelsters wachten op hun bagage
Na het ophalen van de bagage kreeg de ploeg een lunch
En daarna was het tijd voor de check-in voor de volgende vlucht naar Puerto Ordaz
Het populaire softbalteam van Venezuela
Er waren veel journalisten op het vliegveld
De Cubaanse ploeg wacht om naar het vliegtuig te gaan
De meeste aandacht van de media was uiteraard voor de Venezolaanse speelsters
Maar ook Oranje moest poseren voor de fotografen
En nog maar een teamfoto
Veel cameraploegen en fotografen omringden de speelsters
Hoofd Coach Craig Montvidas wordt geïnterviewd door de Venezolaanse media
Bij het hotel worden Cuba, Nederland en Venezuela ontvangen met muziek...
...en dans
De speelsters genoten van de warme ontvangst
(met dank aan Fred Versluis voor het insturen van extra foto's)
| 
